Ilham Aliyev the dictator of Azerbaijan (video)

Ilham Aliyev the dictator of Azerbaijan.

Ermənistan-Azərbaycan, cəmiyyət fərqi.

  Ermənistan Republikası son günlər paytaxt Yerevandakı mitinglərlə gündəmdə - yəni haqqını tələb etməklə, ədalət istəməklə. Vətəndaş, xüsusilədə gənclər ölkəsinə, duruma biganə qalmır, dəyənək altında, meydanlarda gecələyir və haqqını sona qədər savunur.

  Azərbaycan Respublikası, vətənim isə AŞPA da qəbul edilən siyasi məhbusların siyahısı, pozulan insan haqları, Avropanın iştirak etmədiyi “Avropa Oyunları” və ora xərclənən 8 milyard vəsait ilə dünya mediyasında – yəni haqqını yedirtməklə bir rejimə, sülalə hakimiyyətinə. İnsanımız isə “bununla dünyaya ölkəmizi tanıdırıq” deyib cahilliyini nümayiş etdirir.

Qarabağ niyə Azərbaycanın nəzarətinə qayıda bilmir?

  Mən Qarabağ Ermənisi olsam kimin yanında yer almaq istərdim- bu sualı versin bir vicdan sahibi özünə - Ermənistanın, yoxsa Azərbaycanın? Bu sualdan yola çıxan Qarabağ erməniləri ayağını bir başmağa dirəyiblər və 20 ildir mücadələ verirlər. Təbii ki, bunun pərdəarxası olayı Rusiya ilə bağlıdır, ancaq görüntüdə var ortada – elə yuxarıda qoyduğum sual.

  Qarabağ erməniləri əlbəttə ki, əzilən, kor olmuş, təhsilsiz və təhqir olunmuş cəmiyyətdə deyil. Hakimiyyəti Rusiyanın boyunduruğu altında olsa belə cəmiyyət olaraq irəli görüşlü, təhsilə, Avropa mədəniyyətinə və haqqı uğruna birləşə biləcəək, meydanlarda yataraq etirazını bildirəcək və nəticədə haqqına sahib çıxacaq cəmiyyətin yanında yer alardım deyir və buna doğru sürətlə gedir. Necə ki, bu gün Qarabağ öz azadlığını qismən qəbul elətdirir dünyaya və yaxın gələcəkdə bu gedişatla buna nail olacaq da. Çünki Qarabağ erməniləri İlham Əliyevi “öcü” kimi göstərir barmaqla və dünyaya səs sala bilir ki, bu adam özününkilərə divan tutur, bizə gör neyləyər.

  Dünyanın güc sahibləri də görür ki, öz insanına zülm edən, həbsxanaları vicdanlı insanlara məskən seçən, xalqın sərvətini talayıb cibinə dolduran rejim, Qarabağda ermənilərə divan tutması istisna edilmir və bu səbəbdən Qarabağın Azərbaycana verilməsində sərt mövge tutmur, tutmayacaq da. Həm bu ölkənin insan haqları, korrupsiya və özbaşınalıq durumu o qədər qabarıq şəkildə gündəmdə ki, artıq başqa yerə fikir vermək mümkünsüzdür. Yəni bütün bu halların qarşısında durub da Qarabağ məsələsini gündəmə gətirmək olmur, olmayacaq. Bizim “şanlı”, “regionda lider” dövlətimizin diktatoru İlham Əliyev isə barmağı qapı arasında sıxışan kimi cumur Avropanın üstünə ki, “bizim Qarabağ boyda dərdimiz var”. Onlarda bunu başa salmağa çalışır ki, ay atasının oğlu, bir dur hələ, sənin Qarabağın sənin ölkənə ziyandırsa, sənin dünya dəyərlərini tapdalamağın bütün bəşəriyyətə ziyandır və ilk öncə biz bunu həll etməliyik. İlham ağa da iciyir, küsür bunlardan ki, bəs mənim oğurladığım 3-5 manata göz dikmisiz, ancaq mən sizə sərvət yedirdirəm.

Gələk xalqların məsələsinə. Hansı cəmiyyət, xalq daha irəlidədir deyə baxaq.

  Regionda lider dövlət olmasını Prezident Aparatı və AZTV dən o yanda danışa bilməyən Əliyev rejiminin köləsi olmuş, təhsilsizlik və cahiliyyətin qurbanına çevrilmiş, Avropanın olmadığı “Avropa Oyunlarına” göbək atıb sevinən cəmiyyət irəlidədir?

  Yoxsa Avropa mədəniyyətini özündə cəmləyən, ölkə mədəniyyətini qoruyub saxlayan və hətta sizin “sarı gəlini” belə -sırf sizin acığınıza- öz adına dünyaya göstərəcək qədər güclü olan, elektrik enerjisinin qiyməti artıb deyə meydanlarda yatan və etirazını bildirən toplum, cəmiyyətmi daha üstündür?

  Ermənistan Rusiyanın boyunduruğu altında bu gerçək və bunu heç erməni də danmır. Bəs Azərbaycan harda, kimin boyunduruğunda? Bu da gerçək və danmırıq – Əliyev rejiminin, dolayısı ilə Rusiyanın.

  Demək məsələ həm də cəmiyyətdədir, rejim qədər. Yəni cəmiyyət də özünü tez kölə edib, tez boyunduruq altına salıb “rahatı” üçün. Amma bu rahat boyunduruğu keçirənə qədər olan zamandır və bundan sonra ömürlük boynunda olacaq zülmdür ki, bunu dərk etmək üçün də dünyagörüşü, biraz ağıl lazım idi. Nə acıdır ki, bunu tez itirdik. Ancaq ermənilər Rusiyaya boyun əydiklərini göstərsə də, təhsilini, mədəniyyətini, dəyərlərini qoruyub saxlayıb və bu gün bir araya toplaşa, səsini duyura bilir. Bəs Sarkisyan niyə öz xalqını kölə edə bilmir? Hə, Sarkisyan Əliyev qədər “ağıllı” deyilmi desəniz, məncə, elə hər yandan göründüyü kimi İlham Əliyevdən çox-çox ağıllıdır. Ən azından Rusiyadan illik büdcəsinin yarısını alıb xalqını yedirtdiyi üçün. Əliyev isə öz ölkəsindən oğurlayıb Avropanın bəzi satılmışlarına və Rusiyaya verir. Atası kimi kreslo və sərvət hərisliyini doyurmaq üçün. 

Azerbaycan Türkiye - iki devlet bir başkan.

Azerbaycan Türkiye - iki devlet bir başkan.

Sık-sık karşılaşıyoruz; iki devlet, bir millet tabiri ile. Ama ben bunun farklı değimini söylüyor ve yazıyorum; "iki devlet bir başkan".

İlk önce Azerbaycan.

Azerbaycan askeri darbeyle başkan olan Haydar Aliyevin sürdürdüğü ve oğlu İlham Aliyeve miras bıraktığı bir ülke. Sıkı askeri ve polis yönetiminde halk üzerinde baskığla idare edilmekte. Ülkenin doğal servetleri bir aileye tabii - Aliyevler ailesine.

Ülkenin en büyük holding ve şirketleri Aliyevin kızlarına ait, bankaların da yüzde 85 i artı.
İlham Aliyev küçük oğlu Haydar'ın adına Dubai Palmiye adasında 9 villa var - değeri 77 milyon dolar.
Aliyevin hükumranlık ettiği ülkede Parlamento seçimle değil, Cumhurbaşkanının arzusuyla oluşmakta. Tabii olarak muhalefetten kimse yok. Özgür basın yasaklı. Dünyaca ünlü hukuk savunmacıları Leyla ve Arif Yunuslar, İntikam Aliyev, Resul Ceferov ve Anar Memmedli hapiste. Onlarla qazeteci ve blogcu, siyasetçi zındana mahkum edilmiş. 9 milyonluk nüfuzlu ülkede 100 ün üzerinde siyasi tutuklu var. Hapisaneler işgence yuvası.

Askeri ücret 100 dolar civarında. Doktor ve öyretmen maaşı 100 dolar.
Buna karşılık bir kişinin aylık ortalama yaşam masrafı 120 dolar.

Rüşvet ve yolsuzluk bataklığında çırpınıyor ülke.

Yurtdışından belirli kişiler dışında kimse bir şey ihrac edemez. Aliyev'in monopolisi var.

Bu sırayı uzattıkca uzatmak olur, ama ben bunları niye anlattım, konunun esas qayesine bakalım.

İki devletin diğer yüzü, Türkiye.

Başta demiştim, iki devlet bir başkan. Erdoğanı bizim başkanla aynı keseğe koymamda bir mana var. Çünki ikiside diktatör. İkisininde qayesi yalnız kendi çıkarları.

Değeceksiniz ki, Erdoğan Aliyev gibi değil, Parlamentoda muhalefet var, hükumeti Parlamento kuruyor, özgür basın, özgür seçim var. Tamam var, inkar etmiyorum.

Ama bakalım, Erdoğan hükumet kabinesi bakanlarından kaçı rüşvet skandalına yakalandı. Erdoğanın oğlunin bile adının keçtiği rüşvet skandalında ayakabı kutularında paralar kaçırılırkan tutulmadımı? Erdoğana ait ses yazılarında falanca yerde filanca villa, "Bilal oğlum paraları dağıt" gibi konuşmalar takipe takılmadımı? 

Parlamentoda muhalefet var. Tamam da siz 2-3 sene bekleğin, bakalım hala kalacakmı o muhalefet. Muhalefeti bırak, Parlamento kalacakmı. Erdoğanı cocukmu zannettiniz? Erdoğan bu ülkenin başına geçerde, parlamentoyu fes edip tüm gücü elinde toplamazmı. Erdoğan bu ülkede Aliyev yoluyla muhalefeti "terrorist" deye hapislere atmazmı.

Erdoğan şimdiden başladı basını ele almaya. Sonrasında bir özgür basın kalırsa o zaman diktatör değil dersiniz.
Türkiyeyi öyle bir yere getirir ki bu adam, Azerbaycan yanında hava- su kalır.

Bak demedi demeğin; Erdoğan askeri bitirdi, medyayı nerdeyse bitirmek üzre, muhalefetide tamamen susturdumu, bak o zaman tek gücün kendi olduğunu resmen ilan edecek. Elde bi Parlamento var, Erdoğanın hedefide orda. Akrabalarını, Bilali'de makama aldımı, bak tam Azerbaycan olacak. Yapamaz demeğin, yapar, yapacak.

Parlamentar sistemden başkanlığa geçecek bu adam. Çünki tek güç olmasına karşı şu an tek rakip Parlamento. Kendisine karşı çıkanı atacak hapse, aynen dostu kardaşı aliyev gibi. Parlamento mum gibi olmalı, yoksa ne o öğle AKP ye karşı çıkmak, bir konuyu, yasayı tartışmak. Olmaz, kabul edilemez bir diktatörlükte bu gidiş.

Neyse ben yazıyorum da, zaten vatan hayiniyim, ama siz hayin olmayın, diktatöre tam destek verin. Bakmayın kendi siyasi çıkarları için törer ettiğine. Boş verin gitsin. Önemli olan Erdoğan'ın şahsi isteği, aile çıkarları, Bilal'in, Sümeyya'nın, Emine hanımın bakan olması.

Hayırlı cumalar Türkiye. Pazara Erdoğan başkanlığında görüşmek üzere.

19 aralık 2014 Ukrayna.
Sürgündeki politikacı Rasul Mursalov.

Yayım hakkı  NadirHaber  internet qazetesine aittir.

Əsas düşmənimiz kimdir - rus, yoxsa erməni?

Cumhuriyyət qəzeti
11.11.2014 - 01:54

Azərbaycan hakimiyyəti televiziyalar vasitəsi ilə “erməni düşmənimizdir” yöndə təbliğat aparır 21 ildir, yeni nəsillərə bunu aşılayır, düşmənçilik ruhunda insanlara psixoloji təsir edir. Eyni təbliğat sistemi Ermənistanda da gedir, türk əleyhinə.
Və hər iki ölkədə bu təbliğatı həyata keçirtdirən qüvvə Rusiyadır. Məqsəd bəlli – düşmən baxışı özündən yayındırmaq.

İndi bu yazıdan sonra məni də ermənipərəst, türk düşməni və s. adlandırmaqla məsələni fərqli yerə yönlədirə bilər hakimiyyət. Necə ki bunu artıq ediblər və məni “vətənə xəyanət”də suçlayıb, barəmdə qondarma cinayət işi açıblar, sürgünə göndəriblər. “Qarabağ münaqişəsinin həlli sülhdədir” dediyim üçün. Olsun, zaman, tarix hər şeyi deyəcək. Kimdir xain görəcəyik, Rusiya agenti Əliyev, ya mən. Bunu biriləri deməlidir, deyirəm.

80- ci illərin sonuna baxdıqda erməni təcavüzü, torpaqların itirilməsi, soyqırım və s. baş verən qanlı olaylar yaddaşımızdadır- unutmadıq, unutmayacaq, unutdurmayacağıq. Burası tamam. Onu deyim ki, bunu edən erməni xalqı deyil, Ermənistan hakimiyyəti idi, bu da hər kəsə bəlli. Hər kəsə o da bəllidir ki, Rusiyanın göstərişi, sifarişi, yardımı ilə təcavüz edilib torpaqlarımıza. İndi mövzunu yayındırmaq üçün deyəcəklər ki tarixə nəzər salaq, əsrin əvvəllərində də ermənilərin bizə xəyanəti olub. Axı tarixə nəzər saldıqda belə yenə eyni situasiya ilə qarşılaşırıq. Yenə rus qüvvələri ermənilərdən istifadə etməklə bizlərə, türklərə qarşı qanlı hadisələr törətmişdi. Hansı tarixi araşdırsaq oradan mütləq rusun barmağı, kirli siyasəti, bir sözlə pisliyi çıxır qarşımıza. Deməli erməni xalqını hakimiyyətləri hər zaman satıb ruslara. Ruslar da bundan istifadə edib istədikləri kimi idarə edib onları. Onların üzərindən üstümüzə gəlib. Bir sözlə ermənilər hər zaman kənardan oynadılan bir dövlət olub, aciz olub, gücsüz olub. Niyə özümüzü o qədər aşağı səviyyəyə salaraq ermənilər düşmənimiz, rəqibimizdir deyirik? Axı bizim düşmənimiz də, rəqibimizdə rus olub əslində. Və ya niyə tarix boyu bizi əsarətinə alan, sömürən rusa qarşı heç bir düşmənçiliyimiz yoxdur? Əslində ermənidən çox rusa qarşı düşmən mövqedə durmalı deyilikmi? Necə olur ki, bildiyimiz halda rusun əli ilə erməni bizi qırıb, qanımızı axıdıb ona nifrət etmirik, onun köləsinə – erməniyə düşmən oluruq?

Məgər 90- cı ildə rus qoşunu Bakıda qanlı yanvar hadisəsini törətmədimi, niyə bunu unuduruq? Niyə erməniyə salam vermək belə olmaz, onlar bizim düşmənimizdir deyir, amma rusun dilini danışmayana “səviyyəsiz” kimi baxırıq? Bizim tarix boyu və indi də ən böyük düşmənimiz rusdur.

Tarix boyu ən böyük düşmənimiz rus olub və biz bunu qabartmırıq, qabartmaqdan qorxuruq, rahata qaşçaraq erməni düşmənimizdir deyirik. Kiçicik bir düşmənlə başımızı qatdığımız üçün kiçik ağılla düşünürük. Elə ki düşmənimizin böyük, qüvvətli olduğunu tam dərk edəcəyik o zaman böyük düşünəcək, böyük hərəkət edəcəyik. Amma hələ ki başımızın üstündə aciz, kiçik düşüncəli və ya xəyanətkar Əliyev rejimi var. İlk öncə bu rejimdən qurtulmalıyıq. Hansı ki, bu rejim ən böyük
düşmənimiz rusun əl altısıdır, qulu, köləsidir.

Burdan “vətənpərvərlərə” səslənirəm: 20 yanvar faciəsi səbəbkarının RUS olduğunu bildiyiniz halda necə olur ki rus dostumuz olur, Xocalı soyqırımını edən erməni düşmənimiz? Axı bu iki faciə arasındakı fərq nədir?

P.S Biriləri bu sualların cavabını versin. Sonra məni ittiham etsin.

Rəsul Mürsəlov

Əsas düşmənimiz kimdir – rus, yoxsa erməni? | Cumhuriyyət