"inkişaf etmişik" - nə qədər?

RƏSUL MÜRSƏLOV

  Ermənistan paytaxtı Yerevanda "Bagramyan" meydanında minlərlə adam elektrik enerjisi tariflərinin qaldırılması qərarının ləğv edilməsi tələbilə on gündən çoxdur ki, tətillər edir, meydanda barrikadalar qurur və orada gecələyir. Bu həm də xalqın öz həyatına biganə qalmamasının göstərişidir. Maraqlısı odur ki, AZTV-nin və hökumət rəsmilərinin tez-tez ağzı köpüklənərək xalqa sırıdığı "Ermənistan acından ölür, hakimiyyət xalqa divan tutur" çıxışlarına qarşı tərs şillə, tutarlı cavabdır. Bəli Ermənistan neft, qaz - təbii sərvətlərlə donanımlı deyil və Rusiyadan asılı vəziyyətdə yaşayır, amma yaşayır. Hər hansı duruma xalq müdaxilə edir, etirazını bildirir, haqqına sahib çıxır və nəticədə istəyinə nail olur. Hakimiyyət isə on gündə müşahidə etdiyimizə görə elə qatı müdaxiləsi ilə yadda qalmayıb. On günlük oturaq tətil, barrikadaların qurulması qarşılığında polis müdaxiləsi su şırnağından irəli keçməyib. Saxlanılanlar çox keçmədən sərbəst buraxılıb və təkrar meydana dönüb. Hakimiyyət isə bu olaylar üzərinə xalqla danışıqlar yolu ilə həllə nail olmağa səy göstərir, xalqla hesablaşır. Bi isə xalqın gücü, əzmi qarşısında heç kimin, heç bir hakimiyyətin duruş gətirə bilməyəcəyinin nümunəsidir. Bu bizə 80 cı illərin sonu Azərbaycan gəncliyinin Sovet imperiyasına qarşı dirənişi, meydan hərəkatını xatırladır. Deməli insanlar toplum olaraq bir arada olduqları zaman istəyinə nail ola bilir. Ancaq nə acıdır ki, bizim toplum olaraq bir arada olmamız artıq 25 il  öncə gömülmüş və bir daha meydanda görünməmişdir. Hər yanı ilə tənqid etdiyimiz Ermənistan xalqı isə hələ də özünün xalq olmasını və bir cəmiyyət kimi bir araya gələ bilməsini bizə göstərməktədir. Azərbaycan despot rejiminin televiziya və digər vasitələrlə xalqa sırıdığı nağıllar isə son görüntülərlə puç olmaqdadır. Bütün vasitələrlə xalqı inandırmağa çalışırlar ki, "Ermənistan çox geridədir, orda yaşam yoxdur, biz onlardan çox güclüyük" və.s
  Nə ilə, hansı yöndən güclüsən?
  Neftin, qazın var deyə? Bunu bir ailə yeyir - Əliyevlər. Bunun ölkəyə aidiyyatı yox.
  Bəlkə orduna görə güclüsən?
  Orduda qeyri döyüş şəraitində hər il yüzə yaxın əsgər öldürülür, Ermənistanda isə yox. Qaldı ki, ordu, hərbi adı çəkməyə, bu yöndən güclü olduğunu deməyə nə haqqın? Torpaqların onların əlində.
  Mədəniyyətdə irəlidəsən?
  Yenə də yox. Hər tərəfli mədəniyyətdə səni üstələyir erməni xalqı. Çünki onların mədəniyyətini öldürən Heydər Babaları olmayıb. Onlar düşünüb ki, xəyanət də olar, amma xalqın mədəniyyətinə əl vurmaq olmaz.
  Təhsildə irəlidəsən?
  Bütün hər kəs Azərbaycanda təhsilin nə səviyyədə olmasından xəbərdardı, yalan satma. Elə TQDK-nın son açıqlaması yetər təhsilin səviyyəsini görməyə - 80% "2" alan şagirdin, pulla qiymət yazdıran tələbələrin var. Avropada təhsil alanları isə "lazımsız" adlandırmaqla təhsilə olan "qayğını" bəlli etmisən.
  
   Durduq yerə insanı yandıracaq acıq verməklə "biz inkişaf etmişik" deməklə inkişaf edilmir Əliyev diktatoru. Budur inkişaf?
  Kreditə sürülən "Range Rover", bankdan alınan kreditlə biznes qurub 1 il ərzində müflis olmaq, təzə tikilidə fəhlə işləməklə, şagird- tələbədən pul almaqla ailə saxlayan müəllim, xəstəni fiziki sağaltmaq üçün ona mənəvi və psixoloji travma vurmaq - pul, rüşvət verməsə əməliyyat masasında ölümə tərk etməklə, insnları soyub soöana çevirməklə məmuriyyətini başa vurmaq, bu yollarla ailə saxlamaq onlardan, Ermənistandan irəlidə olmaq demək deyil və ya Avropaya pul yedirdib Olimpiada düzənləmək, bu məqsədlə xalqın cibindən 8 milyardı oğurlamaq, təqaüdçüyə 120 manat, qaziyə, qaçqına 20-30 manat verməklə iş bitmir - bu deyil inkişaf.
  İnkişaf azadlıq, insanların hür yaşaması, normal şəraitdə təhsil alması, səhiyyədən dövlət hesabına yararlanması, gömrükdən rüşvətsiz sərbəst ticarətini qurması, bir qismət çörəyi rüşvətsiz, halal yolla yeyə bilməsidir.
  İnkişaf demokratiyadır. İnkişaf Rusun boyunduruğu altında olsa belə haqqı uğrunda ona qarşı çıxa bilməsi və buna görə xalqı qırmamaqdır, təhsilə, insanına önəm verməkdir.
  Yoxsa Əliyev rejimi kimi həm rusun, həm digər qüvvələrin boyunduruğu altına girmək, hələ üstəlik xalqını ayaqlamaq deyil inkişaf.
  Cəmiyyəti təhsildən məhrum edərək cahil və kölə kimi kütlə yetişdirmək, insanların gələciyini bu yolla məhf etmək və bunun üzərindən milyardlara sahib olmaq, oğurluq, korrupsiya, qanunsuzluq, özbaşınalıq deyil inkişaf.
  

Ermənistan-Azərbaycan, cəmiyyət fərqi.

  Ermənistan Republikası son günlər paytaxt Yerevandakı mitinglərlə gündəmdə - yəni haqqını tələb etməklə, ədalət istəməklə. Vətəndaş, xüsusilədə gənclər ölkəsinə, duruma biganə qalmır, dəyənək altında, meydanlarda gecələyir və haqqını sona qədər savunur.

  Azərbaycan Respublikası, vətənim isə AŞPA da qəbul edilən siyasi məhbusların siyahısı, pozulan insan haqları, Avropanın iştirak etmədiyi “Avropa Oyunları” və ora xərclənən 8 milyard vəsait ilə dünya mediyasında – yəni haqqını yedirtməklə bir rejimə, sülalə hakimiyyətinə. İnsanımız isə “bununla dünyaya ölkəmizi tanıdırıq” deyib cahilliyini nümayiş etdirir.

Qarabağ niyə Azərbaycanın nəzarətinə qayıda bilmir?

  Mən Qarabağ Ermənisi olsam kimin yanında yer almaq istərdim- bu sualı versin bir vicdan sahibi özünə - Ermənistanın, yoxsa Azərbaycanın? Bu sualdan yola çıxan Qarabağ erməniləri ayağını bir başmağa dirəyiblər və 20 ildir mücadələ verirlər. Təbii ki, bunun pərdəarxası olayı Rusiya ilə bağlıdır, ancaq görüntüdə var ortada – elə yuxarıda qoyduğum sual.

  Qarabağ erməniləri əlbəttə ki, əzilən, kor olmuş, təhsilsiz və təhqir olunmuş cəmiyyətdə deyil. Hakimiyyəti Rusiyanın boyunduruğu altında olsa belə cəmiyyət olaraq irəli görüşlü, təhsilə, Avropa mədəniyyətinə və haqqı uğruna birləşə biləcəək, meydanlarda yataraq etirazını bildirəcək və nəticədə haqqına sahib çıxacaq cəmiyyətin yanında yer alardım deyir və buna doğru sürətlə gedir. Necə ki, bu gün Qarabağ öz azadlığını qismən qəbul elətdirir dünyaya və yaxın gələcəkdə bu gedişatla buna nail olacaq da. Çünki Qarabağ erməniləri İlham Əliyevi “öcü” kimi göstərir barmaqla və dünyaya səs sala bilir ki, bu adam özününkilərə divan tutur, bizə gör neyləyər.

  Dünyanın güc sahibləri də görür ki, öz insanına zülm edən, həbsxanaları vicdanlı insanlara məskən seçən, xalqın sərvətini talayıb cibinə dolduran rejim, Qarabağda ermənilərə divan tutması istisna edilmir və bu səbəbdən Qarabağın Azərbaycana verilməsində sərt mövge tutmur, tutmayacaq da. Həm bu ölkənin insan haqları, korrupsiya və özbaşınalıq durumu o qədər qabarıq şəkildə gündəmdə ki, artıq başqa yerə fikir vermək mümkünsüzdür. Yəni bütün bu halların qarşısında durub da Qarabağ məsələsini gündəmə gətirmək olmur, olmayacaq. Bizim “şanlı”, “regionda lider” dövlətimizin diktatoru İlham Əliyev isə barmağı qapı arasında sıxışan kimi cumur Avropanın üstünə ki, “bizim Qarabağ boyda dərdimiz var”. Onlarda bunu başa salmağa çalışır ki, ay atasının oğlu, bir dur hələ, sənin Qarabağın sənin ölkənə ziyandırsa, sənin dünya dəyərlərini tapdalamağın bütün bəşəriyyətə ziyandır və ilk öncə biz bunu həll etməliyik. İlham ağa da iciyir, küsür bunlardan ki, bəs mənim oğurladığım 3-5 manata göz dikmisiz, ancaq mən sizə sərvət yedirdirəm.

Gələk xalqların məsələsinə. Hansı cəmiyyət, xalq daha irəlidədir deyə baxaq.

  Regionda lider dövlət olmasını Prezident Aparatı və AZTV dən o yanda danışa bilməyən Əliyev rejiminin köləsi olmuş, təhsilsizlik və cahiliyyətin qurbanına çevrilmiş, Avropanın olmadığı “Avropa Oyunlarına” göbək atıb sevinən cəmiyyət irəlidədir?

  Yoxsa Avropa mədəniyyətini özündə cəmləyən, ölkə mədəniyyətini qoruyub saxlayan və hətta sizin “sarı gəlini” belə -sırf sizin acığınıza- öz adına dünyaya göstərəcək qədər güclü olan, elektrik enerjisinin qiyməti artıb deyə meydanlarda yatan və etirazını bildirən toplum, cəmiyyətmi daha üstündür?

  Ermənistan Rusiyanın boyunduruğu altında bu gerçək və bunu heç erməni də danmır. Bəs Azərbaycan harda, kimin boyunduruğunda? Bu da gerçək və danmırıq – Əliyev rejiminin, dolayısı ilə Rusiyanın.

  Demək məsələ həm də cəmiyyətdədir, rejim qədər. Yəni cəmiyyət də özünü tez kölə edib, tez boyunduruq altına salıb “rahatı” üçün. Amma bu rahat boyunduruğu keçirənə qədər olan zamandır və bundan sonra ömürlük boynunda olacaq zülmdür ki, bunu dərk etmək üçün də dünyagörüşü, biraz ağıl lazım idi. Nə acıdır ki, bunu tez itirdik. Ancaq ermənilər Rusiyaya boyun əydiklərini göstərsə də, təhsilini, mədəniyyətini, dəyərlərini qoruyub saxlayıb və bu gün bir araya toplaşa, səsini duyura bilir. Bəs Sarkisyan niyə öz xalqını kölə edə bilmir? Hə, Sarkisyan Əliyev qədər “ağıllı” deyilmi desəniz, məncə, elə hər yandan göründüyü kimi İlham Əliyevdən çox-çox ağıllıdır. Ən azından Rusiyadan illik büdcəsinin yarısını alıb xalqını yedirtdiyi üçün. Əliyev isə öz ölkəsindən oğurlayıb Avropanın bəzi satılmışlarına və Rusiyaya verir. Atası kimi kreslo və sərvət hərisliyini doyurmaq üçün. 

Anti -ABŞ kampanyası nəyə hesablanıb?

                                                                                                                         pressdent.org
                                                                                                                     09-05-2015  17:16

İctimai-siyasi fəal Rəsul Mürsəlovdan Azərbaycan iqtidarının son günlər ABŞəleyhinə qara kampaniya aparmasına, bunun kökündə duran məsələlərə münasibət öyrəndik. Müsahibəni sizə təqdim edirik.

  R.Mürsəlov: “hakimiyyət manevr etməyə çalışır”

-  Rəsul bəy, bildiyiniz kimi son günlər Azərbaycan iqtidarı əlində olan mətbuat və televiziyalar vasitisi ilə ABŞ –a qarşı hücuma keçib. Bu mövzu haqda nə deyə bilərsiz?

  Dediyiniz kimi iqtidar ABŞ-a qarşı kampaniya aparır. Bunu açıq –aşkar bütün vasitələrlə çatdırır. Hesab edirəm ki, bu da hər zaman yürütdüyü kimi yanlış siyasətin bir hissəsidir. Bununla nə demək, nə əldə etmək istəyir? Yoxsa ABŞ – Rusiya gərginliyində rəsmi Moskvanı dəstəklədiyini “oynamaqla” gələcəyə doğru həmləmi edir? Hesab edirəm ki, AB ilə asossasiya sazişinin vaxtı yaxınlaşdığı üçün iqtidar hər zaman istifadə etdiyi Qarabağ müharibəsi kartını oynamaqdan vaz keçmiş və bu dəfə Rusiyanın yanında olmaqla qərbə oyun oynayır. Öz deyimləri ilə desək “balans siyasətini” biraz daha uzatmağa çaba göstərir. Bildiyimiz kimi balans siyasəti dedikləri isə hər iki tərəfə “gülümsəyərək” öz anti demokratik, avtoritar rejiminin ömrünü uzatmaq niyyətidir. ABŞ –a qarşı hücumlada sözdə manevr edirlər.

- Amma iqtidar məsələni ayrı cür təqdim edir. Hər vasitə ilə ABŞ –ın ölkəmizdə çevriliş etməsindən danışır.

  Əlbətdə iqtidar olayı fərqli yönə çəkməyə çalışacaq. Bu hər zaman etdikləri işdir və təəccüblənməmək lazım. Olayın kökündə duran məsələyə baxmaq, ordan yola çıxmaq lazım deyə düşünürəm. Olayın pərdə arxası isə düşündüyüm, yuxarıda anlatdığım AB ilə yaxınlaşan sazişin zamanı məsələsidir. Hər halda bu mənim fikrimdir.
Həm ABŞ ölkəmizdə çevriliş hazırlayır deyən iqtidar bar-bar bağırmırdımı ki, “biz regionda lider dövlətik, iqtisadiyyatımız güclüdür, xalq bizi dəstəkləyir” və.s Bunca güclü, lider dövlətdə kim çevriliş hazırlaya bilər. Hələ ki, “lider” dövlətin başçısı 90 % səslə “seçilibsə”! (?) Bu iqtidar bu gün dediyini sabah təkzib edir, özü belə bilmədən. Bu yerdə onlarla sual çıxır meydana. Axı sən xalqına güvənirdin, onlar səni seçmişdi? İndi ABŞ sənin xalqının əli ilə çevriliş edəcək? Nədən bu qorxu, təlaş? Bəlkə biraz özündə də nə isə axtarasan? İnsan haqları, demokratiya deyilən kimi ermənipərəst olur hamı. Budur bu iqtidarın iç üzü.

- Prezident Adminstrasiyası şöbə müdiri Novruz Məmmədov bir neçə gün öncə açıqlamasında ABŞ dövlət katibi Kerrinin otağında çevriliş planı hazırladığını iddia etmiş, hətta bu haqda məlumatın onlarda olduğunu açıqlamışdı. Şöbə müdiri yalanmı deyir?

  Novruz Məmmədovda hakimiyyətin yuxarı başında təmsil olunan birisidir və əlbət hər tərəfdə aparılan kampanyada olduğu kimi danışacaq. Bu normaldır. Amma “yalanmı deyir” dedikdə isə, bu hakimiyyətin siyasətidir – yəni yalan demək onlarda normal hal hesab olunur. Çünki hakimiyyətləri belə yalan üzərində qurulub.

- Anti-ABŞ kampaniyası çərçivəsində təbliğat aparılır ki, ABŞ Qarabağ münaqişəsində Azərbaycanı geri durmağa çağırır. Bu haqda nə deyə bilərsiz? Həqiqətən bu ola bilərmi?

Bilirsiz bunlar başını itirib və hər vəchlə avtoritar hakimiyyətlərini qorumağa çalışırlar. Bu fonda da nə desən danışa bilir, hər tərəfə “diş atmaqdan” çəkinmirlər. Əlbətdə bu heç bir məntiqə uyğun deyil. ABŞ niyə bunun marağında olsun ki? Hər kəsə məlumdur ki, Dağlıq Qarabağın işğalı və hələdə həll olunmaması bir başa Rusiya ilə bağlıdır. Yəni münaqişəni əlində siyasi alət edən tərəf Rusiyadır. O da bəlli ki, ABŞ və Rusiya arasında ciddi gərginlik uzun illərdən sonra hazırda daha da kəskinləşib. ABŞ hər cür iqtisadi və siyasi yollarla Rusiyanı çökdürmə planı qurur. Artıq iqtisadi çöküşü hardasa yaşamaqdadır Rusiya. İndi sual çıxır ki, bu hücumun fonunda niyə ABŞ Azərbaycana Qarabağdan əl çəkməsini istəsin. Axı Qarabağın Ermənistanda olması bir başa Rusiyanın Cənubi Qafqazda güclənməsi deməkdir. Məlum ki, Ermənistan Rusiyanın bir parçasıdır. Bu hansı ağıla, məntiqə sığır ki, ABŞ Rusiyanın Cənubi Qafqazda güclənməsini istəsin? Bu söhbətləri, təbliğatları da hakimiyyətləri kimidir – məntiqsizlik, yalan dolan.

- Avropa Oyunları ərəfəsində rəsmi Bakının anti-ABŞ siyasəti və bu fonda Avropanı qonaq etmək nə demək?

  Bunun adı bəlli deyilmi sizə? İkiüzlülük, saxtakarlıq. Məlum ki, Qərb dedikdə həm ABŞ, həm Avropa ağıla gəlir. Yəni bunların ikisini bir birindən ayırmaq olmur. Eyni siyasət. Eyni məntiq daşıyıcıları. Bəs ABŞ pisdirsə, niyə onun müttəfiqi Avropanı baş tacı kimi qəbul edirsən? Niyə səndən dəfələrlə varlı ölkələrə pul yedirirsən? Onları rahat etdirmək üçün öz xalqından xərac toplayırsan? Bəs Qərb pis idi, ermənipərəst idi? Bayaqda dediyim kimi - bu iqtidar bu gün dediklərini sabah unudur. Çünki yalan danışır. Yalan isə yadda qalmır və sabah başqa yalan danışır.

- Bu iqtidarın sonu yaxınlaşırmı bu qədər yalanla? Axı məsəl var “yalan 40 gün çəkər”.

  Heç bir diktatura bu qədər yaşamayıb. Bunların da sonunu bu qədər yalan və talan siyasəti gətirəcək. Artıq sonlarının başlanğıcıdır və bunca biri- birini təkzib edən açıqlamalar, çaşqınlıqda bunun göstəricisidir. Bu ili Azərbaycanın qurtuluşu kimi düşünürəm. Yəni bu rejimin son ili.