SON HƏDD - ETİRAZ ZAMANI.

Nədir bu Qarabağ müharibə xəbərləri?

  Yenə hökumət mətbuatı Qarabağı alır. Yenə vətənpərvər, amma vətən anlayışından xəbərsiz, cahil kütlə bu xəbərə sevinir. Normal düşüncəli insan necə sevinə bilər müharibəyə, ölümə, öldürülən gənclərə? Cümlənin başında işlətdiyim “normal düşüncəli insan” deyimindən uzaq olan hər kəs sevinəcək əlbət. Bəli, normal düşüncəli insan bunlara sevinməz, üzülər, qarşı çıxar. Amma qarşı çıxmaq nə həddlərinə, onlar siyasətə qarışmır. Siyasət isə onlara elə qarışıb ki, maaşlarından tutur, pensiyalarından tutur, tələbələrin pulunu yığır, büdcə təşkilatlarından xərac toplayır, asır, kəsir, həbs edir və.s İndi də cəbhədə gənc övladlarının canını alır, qanını axıdır – onlar isə hələ də siyasətə qarışmır. Axı ğvladdan o yana yol yoxdur. Övladını alacaq qədər siyasət sənə qarışdığı halda daha nəyi gözləyirsən, ey kölə !

  Hökumət yenə deputat və mətbuat arsenalını xoda salıb, təbliğat aparır. Başında duran isim isə bəlli – İlham Əliyev. “Ermənilər hücum edir”, “düşməni cavab atəşi ilə susdururuq” kimi gülünc iddialar həm deputatların, həm də hakimiyyətin kğləsi olmuş media və mətbuatın təkrar-təkrar söylədiyi fikirlər. Ara sıra xalqdan kimsənidə danışdırırlar – “ali baş komandanımız əmr versin, gedib vuruşaq, Qarabağı alaq düşməndən”. Bəsdirin yalançı, qorxaq, riyakarlar.

  Ermənilər niyə, nəyə görə hücum edir? Səbəb nə? Ümumilikdə Azərbaycana iddialıdırlar? Yoxsa 20 ildir oturduqları 20% bəs eləmir? Bəsdirin bu qədər oyun oynadınız cahilləşdirdiyiniz insanlar üzərində.

  Erməninin hücum adına zərrə qədər istəyi, gücü, ya da niyyəti yoxdur. Lazımı yerləri Heydər Əliyevdən götürüblər. Həm bunu ermənilər deyil, Rusiya götürüb. O torpaqlar isə Ermənistan deyil, Rusiyanın nəzarətindədir – bunu bilməyənmi var. Bütün tarix boyu belə olub – ruslar ermənilərin adından və özlərindən istifadə edib, siyasətini yeridib. Yaxın tariximizdəki Qarabağ məsələsi də eynilə, həmin siyasətin tərkib hissəsidir. Hər dəfə də sıxışanda Qarabağda müharibə oyunu, uşaqlıqda oynadığımız “dava-dava” oynayırlar. Arada o tərəf və bu tərəfdən insanlar, gənclər ölür. Niyə sizin siyasətiniz, kreslonuz uğruna bu qədər gənci gülləyə verirsiz? Bütün bu oyunlar rusiyanın, Putinin istəyi və senaryosu. Əliyev və Sarkisyan isə onun kğləsi. Təbii olaraq ağa deyir belədir – Əliyev və Sarkisyanın nə həddinə cavab vermək. Həm onlara sərf edən də budur. Diqqət edin, bütün zamanlarda kölələşdirilmiş insanların dilində bir söz var – “sabitlikdir”. Al sənə sabitlik – Qarabağda gənclər öldürülür, həm də bilə-bilə, qurulmuş senari üzrə. Sabitlikdir hə? Onda balanı yolla Qarabağa, getsin sabitliyə.

  Birdə keçən il eynən bu tarixi düşünün. Həmin vaxt da hərbi xidməti bitirən əsgərlər təxris edilmir, ehtiyatda olan gənclər hərbi çağırış məntəqələrinə toplanır, müharibə vahiməsi yaradılırdı. Sonra kiçik-kiçik atışmalar və 1 avqustda alovlanan savaş, 16 əsgərin Azərbaycan tərəfindən, bir o qədər (sayı yadımda deyil) Ermənistan tərəfindən ölümü. 4-5 gün davam edən savaş, xalq arasında qorxu, həyəcan və kədər.

  Eyni ssenari təkrarlanır, yenə eyni tarixdə. Amma bunun siqnalları daha əvvəldən verilirdi – rusiya kəşfiyyatının fəaliyyəti ilə. Nə idi bu siqnallar, xatırlayaq.

Gürcüstanda futbol oyunu sırasında gürcü fanatların “Zaqatala, Qax bizimdi” plakatı açması.

Azərbaycanlı futbol fanatlarının “Borçalı bizimdir” şüarı səsləndirməsi.

Separatçı “DQR rəhbərinin” London səfəri.

Almanya Bundesqanının Qarabağı tanımaması və Ermənistan təcavüzünü pisləməsi.

Rusiya telekanallarında Qarabağdan çəkilişlərin verilməsi.

Azərbaycanda əsgərlərin təxrisinin yubadılması və.s

  Bütün bunlar qabaqcadan verilən siqnallar idi – müharibə başlayır, Rusiya bölgədə gərginlik yaradır.

Nəyə və kimə lazım süni müharibə?

  İlk başda bunu Rusiya edir, necə olsa iki tərəf də onun əlaltısı. Amma əlaltılarla xalq bir deyil. Xalqı qorxu və xof altında, hakimiyyətə boyun əymiş durumda saxlamaq lazım. Əks halda xalq hakimiyyəti devirməyə fürsət axtarır. Bu isə Rusiyaya, elə Əliyev və Sarkisyan despotlarına da sərf etməyən variantdır. Bunun üçün də Rusiya əlindəki Qarabağ kartından və əlaltıları olan Sarkisyan və Əliyevi beləcə oynadır.

  Baxın bu gün müharibə oyunları ilə xalqı şantaj edib kreslosunu güdən Əliyev, sabah bu ölkəni Rusiyaya “of” demədən satacaq. Bir zamanlar Nərimanovun etdiyini təkrarlayacaq. Demədi deməyin. Bu ölkənin müstəqilliyi təhdid altında. Müstəqillik itirilib Rusiyanın müstəmləkəsi olduqdan sonra isə Əliyevi devirməkdən də zor olacaq bizə. Onun üçün bu savaş oyunlarına vaxtında etiraz edilməli, meydanlara çıxılmalı və hakimiyyətdən bu oyuna son verməsi tələb olunmalıdır. Rusiyanın hər çaldığı havaya oynayan Əliyevə göstərmək lazım ki, bizi müharibə ilə hər dəfə şantaj edib hökmranlığını uzatmaq istəmən boşuna, səni bir dəfəlik devirəcəyik və hər il “Qarabağda savaş başlaya bilər” başlıqlı qorxu, həyəcanı yaşamayacağıq.

  Buradan bütün Azərbaycan xalqına səslənirəm:

1. Qarabağı müharibə yolu ilə qaytarmaq mümkün deyil. Yalandan özünü vətənpərvər göstərməyə dəyməz.

2. Qarabağı əgər müharibə ilə qaytarmaq olsa idi, o zaman Avropa, NATO Rusiya ilə savaşar, Krımı qaytarardı.

3. Müharibə hər bir halda daha çox ziyan vuracaq və nəticəsi olmayacaq, balalarınıza yazığınız gəlsin.

4. Yalandan dildə Qarabağ deyib, arxada mən uşağımı pul verib saxlatacam fikri ilə yaşamaqdan vaz keçin.

5. Əgər müharibə istəmirsizsə Əliyev rejiminə ciddi müqavimət göstərmək üçün ayaqlanın.

a) yaşlı, gənc, qadın, uşaq – hər kəs meydanlara axışmalı və Əliyevin süni müharibə oyununa “dur” deməlidir.

b) bunu öz övladlarınız, qohumlarınız ölməsin, gənc yaşda onları torpağa qoymayın deyə etməlisiz.

c) həyatda övladdan sonra daha nə üçün yaşayar ki insan, qorxmağın yeri qalmayıb artıq, ciddi-ciddi düşünün.

6. Qarabağı qaytarmanın yolu müharibə deyil, qərbə inteqrasiyadır. Bu isə Əliyevlə mümkün deyil.  Deməli Qarabağ üçün, övladlarımız ölməsin deyə Əliyevi devirmək şərtdir.

  Artıq sözüm bitdi. Geri qalanı sizin biləcəyiniz iş – ya kğlə kimi övladlarınızı Əliyevin siyasətinə, kreslosuna qurban verin,  balalarınızın məzarı üstündə göz yaşı tökün. Ya da ayaqlanın, ayaqlanaq və meydanlara çıxaq, YOX deyək saxta, ssenari üzrə qurulmuş müharibəyə.

Baxın bu fotoya. Bu ikilik niyə gülür, sevinir bilirsiz?
Onlar sizin öldürülmüş gənc övladlarınızın qanı üzərində qurulmuş və davam edən kreslolarında rahat əyləşdikləri üçün gülürlər. Bu ikilik sizə gülür əziz, kölə edilmiş xalqım. Məncə düşünməyə dəyər. Nə qədər çox qan axmayıb - meydan zamanı, etiraz və bu rejimi devirmə zamanı. inanın ki, sıra sizin övladlarınızada gələcək.

"inkişaf etmişik" - nə qədər?

RƏSUL MÜRSƏLOV

  Ermənistan paytaxtı Yerevanda "Bagramyan" meydanında minlərlə adam elektrik enerjisi tariflərinin qaldırılması qərarının ləğv edilməsi tələbilə on gündən çoxdur ki, tətillər edir, meydanda barrikadalar qurur və orada gecələyir. Bu həm də xalqın öz həyatına biganə qalmamasının göstərişidir. Maraqlısı odur ki, AZTV-nin və hökumət rəsmilərinin tez-tez ağzı köpüklənərək xalqa sırıdığı "Ermənistan acından ölür, hakimiyyət xalqa divan tutur" çıxışlarına qarşı tərs şillə, tutarlı cavabdır. Bəli Ermənistan neft, qaz - təbii sərvətlərlə donanımlı deyil və Rusiyadan asılı vəziyyətdə yaşayır, amma yaşayır. Hər hansı duruma xalq müdaxilə edir, etirazını bildirir, haqqına sahib çıxır və nəticədə istəyinə nail olur. Hakimiyyət isə on gündə müşahidə etdiyimizə görə elə qatı müdaxiləsi ilə yadda qalmayıb. On günlük oturaq tətil, barrikadaların qurulması qarşılığında polis müdaxiləsi su şırnağından irəli keçməyib. Saxlanılanlar çox keçmədən sərbəst buraxılıb və təkrar meydana dönüb. Hakimiyyət isə bu olaylar üzərinə xalqla danışıqlar yolu ilə həllə nail olmağa səy göstərir, xalqla hesablaşır. Bi isə xalqın gücü, əzmi qarşısında heç kimin, heç bir hakimiyyətin duruş gətirə bilməyəcəyinin nümunəsidir. Bu bizə 80 cı illərin sonu Azərbaycan gəncliyinin Sovet imperiyasına qarşı dirənişi, meydan hərəkatını xatırladır. Deməli insanlar toplum olaraq bir arada olduqları zaman istəyinə nail ola bilir. Ancaq nə acıdır ki, bizim toplum olaraq bir arada olmamız artıq 25 il  öncə gömülmüş və bir daha meydanda görünməmişdir. Hər yanı ilə tənqid etdiyimiz Ermənistan xalqı isə hələ də özünün xalq olmasını və bir cəmiyyət kimi bir araya gələ bilməsini bizə göstərməktədir. Azərbaycan despot rejiminin televiziya və digər vasitələrlə xalqa sırıdığı nağıllar isə son görüntülərlə puç olmaqdadır. Bütün vasitələrlə xalqı inandırmağa çalışırlar ki, "Ermənistan çox geridədir, orda yaşam yoxdur, biz onlardan çox güclüyük" və.s
  Nə ilə, hansı yöndən güclüsən?
  Neftin, qazın var deyə? Bunu bir ailə yeyir - Əliyevlər. Bunun ölkəyə aidiyyatı yox.
  Bəlkə orduna görə güclüsən?
  Orduda qeyri döyüş şəraitində hər il yüzə yaxın əsgər öldürülür, Ermənistanda isə yox. Qaldı ki, ordu, hərbi adı çəkməyə, bu yöndən güclü olduğunu deməyə nə haqqın? Torpaqların onların əlində.
  Mədəniyyətdə irəlidəsən?
  Yenə də yox. Hər tərəfli mədəniyyətdə səni üstələyir erməni xalqı. Çünki onların mədəniyyətini öldürən Heydər Babaları olmayıb. Onlar düşünüb ki, xəyanət də olar, amma xalqın mədəniyyətinə əl vurmaq olmaz.
  Təhsildə irəlidəsən?
  Bütün hər kəs Azərbaycanda təhsilin nə səviyyədə olmasından xəbərdardı, yalan satma. Elə TQDK-nın son açıqlaması yetər təhsilin səviyyəsini görməyə - 80% "2" alan şagirdin, pulla qiymət yazdıran tələbələrin var. Avropada təhsil alanları isə "lazımsız" adlandırmaqla təhsilə olan "qayğını" bəlli etmisən.
  
   Durduq yerə insanı yandıracaq acıq verməklə "biz inkişaf etmişik" deməklə inkişaf edilmir Əliyev diktatoru. Budur inkişaf?
  Kreditə sürülən "Range Rover", bankdan alınan kreditlə biznes qurub 1 il ərzində müflis olmaq, təzə tikilidə fəhlə işləməklə, şagird- tələbədən pul almaqla ailə saxlayan müəllim, xəstəni fiziki sağaltmaq üçün ona mənəvi və psixoloji travma vurmaq - pul, rüşvət verməsə əməliyyat masasında ölümə tərk etməklə, insnları soyub soöana çevirməklə məmuriyyətini başa vurmaq, bu yollarla ailə saxlamaq onlardan, Ermənistandan irəlidə olmaq demək deyil və ya Avropaya pul yedirdib Olimpiada düzənləmək, bu məqsədlə xalqın cibindən 8 milyardı oğurlamaq, təqaüdçüyə 120 manat, qaziyə, qaçqına 20-30 manat verməklə iş bitmir - bu deyil inkişaf.
  İnkişaf azadlıq, insanların hür yaşaması, normal şəraitdə təhsil alması, səhiyyədən dövlət hesabına yararlanması, gömrükdən rüşvətsiz sərbəst ticarətini qurması, bir qismət çörəyi rüşvətsiz, halal yolla yeyə bilməsidir.
  İnkişaf demokratiyadır. İnkişaf Rusun boyunduruğu altında olsa belə haqqı uğrunda ona qarşı çıxa bilməsi və buna görə xalqı qırmamaqdır, təhsilə, insanına önəm verməkdir.
  Yoxsa Əliyev rejimi kimi həm rusun, həm digər qüvvələrin boyunduruğu altına girmək, hələ üstəlik xalqını ayaqlamaq deyil inkişaf.
  Cəmiyyəti təhsildən məhrum edərək cahil və kölə kimi kütlə yetişdirmək, insanların gələciyini bu yolla məhf etmək və bunun üzərindən milyardlara sahib olmaq, oğurluq, korrupsiya, qanunsuzluq, özbaşınalıq deyil inkişaf.
  

Ermənistan-Azərbaycan, cəmiyyət fərqi.

  Ermənistan Republikası son günlər paytaxt Yerevandakı mitinglərlə gündəmdə - yəni haqqını tələb etməklə, ədalət istəməklə. Vətəndaş, xüsusilədə gənclər ölkəsinə, duruma biganə qalmır, dəyənək altında, meydanlarda gecələyir və haqqını sona qədər savunur.

  Azərbaycan Respublikası, vətənim isə AŞPA da qəbul edilən siyasi məhbusların siyahısı, pozulan insan haqları, Avropanın iştirak etmədiyi “Avropa Oyunları” və ora xərclənən 8 milyard vəsait ilə dünya mediyasında – yəni haqqını yedirtməklə bir rejimə, sülalə hakimiyyətinə. İnsanımız isə “bununla dünyaya ölkəmizi tanıdırıq” deyib cahilliyini nümayiş etdirir.

Qarabağ niyə Azərbaycanın nəzarətinə qayıda bilmir?

  Mən Qarabağ Ermənisi olsam kimin yanında yer almaq istərdim- bu sualı versin bir vicdan sahibi özünə - Ermənistanın, yoxsa Azərbaycanın? Bu sualdan yola çıxan Qarabağ erməniləri ayağını bir başmağa dirəyiblər və 20 ildir mücadələ verirlər. Təbii ki, bunun pərdəarxası olayı Rusiya ilə bağlıdır, ancaq görüntüdə var ortada – elə yuxarıda qoyduğum sual.

  Qarabağ erməniləri əlbəttə ki, əzilən, kor olmuş, təhsilsiz və təhqir olunmuş cəmiyyətdə deyil. Hakimiyyəti Rusiyanın boyunduruğu altında olsa belə cəmiyyət olaraq irəli görüşlü, təhsilə, Avropa mədəniyyətinə və haqqı uğruna birləşə biləcəək, meydanlarda yataraq etirazını bildirəcək və nəticədə haqqına sahib çıxacaq cəmiyyətin yanında yer alardım deyir və buna doğru sürətlə gedir. Necə ki, bu gün Qarabağ öz azadlığını qismən qəbul elətdirir dünyaya və yaxın gələcəkdə bu gedişatla buna nail olacaq da. Çünki Qarabağ erməniləri İlham Əliyevi “öcü” kimi göstərir barmaqla və dünyaya səs sala bilir ki, bu adam özününkilərə divan tutur, bizə gör neyləyər.

  Dünyanın güc sahibləri də görür ki, öz insanına zülm edən, həbsxanaları vicdanlı insanlara məskən seçən, xalqın sərvətini talayıb cibinə dolduran rejim, Qarabağda ermənilərə divan tutması istisna edilmir və bu səbəbdən Qarabağın Azərbaycana verilməsində sərt mövge tutmur, tutmayacaq da. Həm bu ölkənin insan haqları, korrupsiya və özbaşınalıq durumu o qədər qabarıq şəkildə gündəmdə ki, artıq başqa yerə fikir vermək mümkünsüzdür. Yəni bütün bu halların qarşısında durub da Qarabağ məsələsini gündəmə gətirmək olmur, olmayacaq. Bizim “şanlı”, “regionda lider” dövlətimizin diktatoru İlham Əliyev isə barmağı qapı arasında sıxışan kimi cumur Avropanın üstünə ki, “bizim Qarabağ boyda dərdimiz var”. Onlarda bunu başa salmağa çalışır ki, ay atasının oğlu, bir dur hələ, sənin Qarabağın sənin ölkənə ziyandırsa, sənin dünya dəyərlərini tapdalamağın bütün bəşəriyyətə ziyandır və ilk öncə biz bunu həll etməliyik. İlham ağa da iciyir, küsür bunlardan ki, bəs mənim oğurladığım 3-5 manata göz dikmisiz, ancaq mən sizə sərvət yedirdirəm.

Gələk xalqların məsələsinə. Hansı cəmiyyət, xalq daha irəlidədir deyə baxaq.

  Regionda lider dövlət olmasını Prezident Aparatı və AZTV dən o yanda danışa bilməyən Əliyev rejiminin köləsi olmuş, təhsilsizlik və cahiliyyətin qurbanına çevrilmiş, Avropanın olmadığı “Avropa Oyunlarına” göbək atıb sevinən cəmiyyət irəlidədir?

  Yoxsa Avropa mədəniyyətini özündə cəmləyən, ölkə mədəniyyətini qoruyub saxlayan və hətta sizin “sarı gəlini” belə -sırf sizin acığınıza- öz adına dünyaya göstərəcək qədər güclü olan, elektrik enerjisinin qiyməti artıb deyə meydanlarda yatan və etirazını bildirən toplum, cəmiyyətmi daha üstündür?

  Ermənistan Rusiyanın boyunduruğu altında bu gerçək və bunu heç erməni də danmır. Bəs Azərbaycan harda, kimin boyunduruğunda? Bu da gerçək və danmırıq – Əliyev rejiminin, dolayısı ilə Rusiyanın.

  Demək məsələ həm də cəmiyyətdədir, rejim qədər. Yəni cəmiyyət də özünü tez kölə edib, tez boyunduruq altına salıb “rahatı” üçün. Amma bu rahat boyunduruğu keçirənə qədər olan zamandır və bundan sonra ömürlük boynunda olacaq zülmdür ki, bunu dərk etmək üçün də dünyagörüşü, biraz ağıl lazım idi. Nə acıdır ki, bunu tez itirdik. Ancaq ermənilər Rusiyaya boyun əydiklərini göstərsə də, təhsilini, mədəniyyətini, dəyərlərini qoruyub saxlayıb və bu gün bir araya toplaşa, səsini duyura bilir. Bəs Sarkisyan niyə öz xalqını kölə edə bilmir? Hə, Sarkisyan Əliyev qədər “ağıllı” deyilmi desəniz, məncə, elə hər yandan göründüyü kimi İlham Əliyevdən çox-çox ağıllıdır. Ən azından Rusiyadan illik büdcəsinin yarısını alıb xalqını yedirtdiyi üçün. Əliyev isə öz ölkəsindən oğurlayıb Avropanın bəzi satılmışlarına və Rusiyaya verir. Atası kimi kreslo və sərvət hərisliyini doyurmaq üçün.